Gökde yıldız parlıyor
Dere hazîn çallıyor
Kamer de parladıkça
Benim gönlüm ağlıyor

İşte bak güneş doğdu
Her taraf gelin oldu
Kalbimin gizli yeri
Yalnızca senin oldu

Rüzgar müdhîş esiyor
Ümidimi kesiyor
Füsunkar na’melerle
Dalda bülbül ötüyor

Karanlık oldu her yer
Sessiz uyuyor kamer
Sade değilmiş benim
Kalbimde olan keder

Uzakdaki görünen
Aceb O mu, yürüyen?
Hayal, meyal beliren
Beyaz tüle bürünen

Al kemanı eline
Vur yanı teline
Hoş, işvebaz na’menle
Bend et beni kendine