Küçük bir çocuk evde keman çalışıyormuş. Notaları öğrenmeye çalışırken bir yandan da denemeler yapıyormuş. Babası ise koltukta oturmuş, gazetesini okumaya çalışıyormuş.
Ama bir sorun varmış: Evin köpeği, çocuktan çıkan her keman sesine havlayarak eşlik ediyormuş!
Ortaya tuhaf bir konser çıkmış: Keman sesi, havlama sesi, karışık bir melodi… Baba önce sabretmiş, sonra derin bir nefes almış. Ama ne çocuk çalmayı bırakmış, ne köpek havlamayı.
En sonunda dayanamayıp çocuğa seslenmiş:
— Oğlum, şu köpeğin bilmediği bir parçayı çal da biraz sussun!
