Bir zamanlar Sivas’ın Şarkışla yöresindeki Gedik Ovası’na üç kardeş gelir ve her biri ayrı bir oba kurar. Bu obalardan birinde varlıklı bir ailenin çok güzel bir kızı doğar: Ayşe.

Ayşe büyüdükçe güzelliğiyle çevresinde ün salar. Ona ilk gönül veren ise köylü bir delikanlı olan Mustafa’dır. İkili bir süre gizlice görüşüp birbirlerini severler.

Bir gün Şarkışla’ya Teğmen Nazım adında okumuş, asker bir genç gelir. Nazım, Ayşe’yi görür görmez ona âşık olur ve ailesine evlenmek istediğini söyler.

Ayşe’nin ailesi kararsız kalır. Çünkü Mustafa ile evlenirse köyde kalacak, sıradan bir hayat sürecektir. Ancak Nazım’la evlenirse asker karısı olacak, daha farklı bir yaşam sürecektir.

Sonunda Ayşe, Teğmen Nazım’la evlenmeyi kabul eder. Yeni hayatında ona güzel elbiseler, takılar alınır; bu değişim Ayşe’yi etkiler. Ama ne zaman Mustafa’yı görse içinde bir utanç ve kırgınlık hisseder, bu yüzden ona çok soğuk davranmaya başlar.

Ayşe’nin bu uzak tavırları Mustafa’nın yüreğini yaralar. Sitem dolu sözler söyler:

“Hacel obasını engin mi sandın?
Ay da doldu, göremedim yar seni…”

Böylece Ayşe’nin tercihi, Mustafa’nın derin bir hüzne sürüklenmesine ve bu türkünün doğmasına sebep olur.