Bir sabah, Nasreddin Hoca elinde koca bir yoğurt mayasıyla köyün kenarındaki göle doğru yürür. Gölün serin suları sabah güneşiyle parıldarken Hoca, gayet ciddi bir ifadeyle yoğurdu göle karıştırmaya başlar.

Yoldan geçen biri şaşkınlıkla durur, gözlerine inanamaz.
– Hoca, ne yapıyorsun Allah aşkına? Göl maya tutar mı hiç?

Hoca, usulca kafasını kaldırır, bilgece bir tebessümle cevap verir:
– Ya tutarsa?