Temel’un meşhur mi meşhur bi papağani varmuş, kuş dedun mi durur akar sular, öyle bi konuşuyi! Bi gün bakmişlar papağan gitmiş, Temel’un kollarinda can vermiş.Uşaklar toplanmiş sormuşlar:— “Yahu Temel, canun gibi sevduğun o papağan niye öldi? Hasta miydi?”Temel boynini bükmiş:— “Yok be uşağum,” demiş, “Evlendum de ondan öldi.”Herkes şaşurmiş:— “Oy kurban olayim, seni o kadar mi kıskandi da çatladu hayvan?”Temel kafasini sallamiş, derin bi iç çekmiş:— “Ne kiskanmasi daa! Bizum Fadime bi konuşmaya başladi, bi başladi… Zavallı hayvana bi kelime etmeye sira gelmedi. Papağan baktı ki bu evde ona artik ekmek yok, konişamayinca kahrindan teslim-i ruh eyledu!”